Elżbieta Maria Nowicka
Biografia
Elżbieta Maria Nowicka urodziła się 12 września 1953 roku we Wrześni. Od 1972 mieszka w Poznaniu, gdzie ukończyła polonistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W 1991 na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy zatytułowanej List poetycki polskiego romantyzmu wobec tradycji klasycyzmu, napisanej pod kierunkiem Zofii Trojanowiczowej. W 2004 uzyskała stopień doktora habilitowanego.
Organizowała seminaria naukowe we współpracy z Komisją Muzykologiczną Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W latach 2004–2012 kierowała Oddziałem Poznańskim Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Od 2011 kieruje Centrum Badań nad Teatrem Muzycznym UAM.
Członek Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu. Była sygnatariuszką listu w sprawie stworzenia polskim instytucjom naukowym i polskim uczonym organizacyjnych i finansowych warunków do szybkiego podjęcia badań nad wyjaśnieniem okoliczności, przyczyn i przebieg katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku.
W 2016 uzyskała tytuł profesora. W 2021 otrzymała od Rady Miasta Poznania odznaczenie Zasłużony dla Miasta Poznania w uznaniu dorobku naukowego i dydaktycznego.
Wybrane publikacje
Postylion niesie pisanie. Szkice o romantycznym liście poetyckim, Poznań 1993
Dzieje teatru w Polsce, Poznań 2000
Omamienie – cudowność – afekt. Dramat w kręgu dziewiętnastowiecznych wyobrażeń i pojęć, Poznań 2003
Zapisane w operze. Studia z historii i estetyki opery, Poznań 2012
Oblicza wieku dziewiętnastego. Studia z historii literatury, teatru i opery, Poznań 2017 (współautorka: Alina Borkowska-Rychlewska)