Felicjan Maryński
Biografia
Felicjan Maryński urodził się 27 maja 1892 roku we Wrześni w rodzinie Leopolda (kupca) i Juliany z domu Janickiej.
Pobierał naukę w gimnazjum, należał do tajnych organizacji. Następnie rozpoczął studia w Monachium. W latach 1914–1918 służył w armii Cesarstwa Niemieckiego, w której został mianowany podporucznikiem. Od listopada 1918 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim – organizował oddziały piechoty w Poznaniu, brał udział w walkach pod Szubinem i Zbąszyniem. Za wykazane w tych bitwach męstwo odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (co zostało potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.11434 z dnia 3 lutego 1922 r., opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z dnia 18 lutego 1922 roku).
Uczestnik odsieczy Lwowa, a następnie wojen polsko-bolszewickiej – na stanowisku dowódcy I batalionu 67 Pułku Piechoty Wielkopolskiej. W międzyczasie awansował do stopnia kapitana. Ciężko ranny w dniu 19 maja 1920 roku pod Lipskiem nad Berezyną, popełnił samobójstwo, chcąc uniknąć radzieckiej niewoli.
Zarządzeniem prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 20 lipca 1932 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami za pracę w dziele odzyskania niepodległości.