Ireneusz Pawlak
Biografia
Urodził się 22 marca 1935 roku w Wrześni. W latach 1954–1960 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. 12 czerwca 1960 roku przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym roku rozpoczął studia w Instytucie Muzykologii Kościelnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył w 1964 roku, pisząc magisterską Analiza paliograficzno-muzyczna graduału klarysek gnieźnieńskich 1418 pod kierunkiem Hieronima Feichta oraz licencjat z teologii.
W 1965 roku objął kierownictwo Chóru Katedralnego przy Bazylice Prymasowskiej w Gnieźnie. Prowadził także wykłady w seminarium duchownym z zakresu śpiewu kościelnego. Od 1970 roku związany był na stałe z Instytutem Muzykologii KUL.
W 1974 roku założył zespół Schola Gregoriana KUL i kierował nim do 2002. W 1976 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych, przedstawiając pracę Śpiewy Alleluja w graduale Macieja Drzewickiego z 1536 roku pod kierunkiem Karola Mrowca. Habilitował się w 1989 rozprawą Graduały piotrkowskie jako przekaz chorału gregoriańskiego w Polsce po Soborze Trydenckim.
Pełnił również funkcje administracyjne: w latach 1989–1991 kierownika Instytutu Muzykologii KUL, w latach 1995–2002 kierownika Katedry Chorału Gregoriańskiego KUL. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 2001 roku na podstawie rozprawy Muzyka liturgiczna po Soborze Watykańskim II w świetle dokumentów Kościoła. W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Sztuki Muzycznej Uniwersytetu Katolickiego w Rużomberoku, gdzie wykładał do 2007. W 2002 roku nadano mu tytuł profesora zwyczajnego. Od 2003 do 2005 roku Ireneusz Pawlak był ponownie dyrektorem Instytutu Muzykologii KUL. Od 2001 roku pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kościelnych. Był członkiem Towarzystwa Naukowego KUL (od 1977 roku), członkiem współpracownikiem, a od 1995 członkiem korespondentem, członkiem Consociatio Internationalis Musicae Sacrae (od 2001) oraz Komitetu Nauk Teologicznych PAN (od 2003).
W 2003 roku otrzymał nagrodę Prymasa Polski Srebrna piszczałka za osiągnięcia w rozwoju muzyki kościelnej w Polsce.
Ireneusz Pawlak specjalizował się w historii chorału gregoriańskiego w Polsce. W pracy badawczej zajął się chorałem gregoriańskim w Polsce po Soborze Trydenckim oraz współczesną monodią liturgiczną. Jest autorem przeszło 200 artykułów naukowych i popularnonaukowych. Jako kompozytor jest twórcą ok. 100 pieśni kościelnych oraz 3 mszy liturgicznych w języku polskim. Opracował także niektóre melodie śpiewów włączonych do ksiąg liturgicznych, m.in. mszału rzymskiego i Zbioru Mszy o NMP.
Wydał i redagował liczne prace naukowe i edycje krytyczne w zakresie muzykologii liturgicznej, m.in. Muzyka liturgiczna po Soborze Watykańskim II w świetle dokumentów Kościoła (1999) i Graduały piotrkowskie (1988).