Marian Kaczmarek

Filolog polski, profesor
16.01.1934 12.11.1994 Września

Biografia

Urodził się w 1934 roku we Wrześni w rodzinie nauczycielskiej. Po studiach polonistycznych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1951–1955) uzyskał tytuł naukowy doktora na podstawie pracy Pamiętnikarstwo staropolskie XVI wieku, napisanej pod kierunkiem prof. Romana Pollaka. Następnie uzyskał tytuły doktora habilitowanego i profesora.

W latach 1955–1966 pracował we Wrocławiu w Wydawnictwie Ossolineum. W 1965 został zatrudniony w opolskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej, gdzie pełnił wiele funkcji, w tym prorektora ds. nauki współpracy z zagranicą (1975–1981), a potem dyrektora Instytutu Filologii Polskiej. Przez pewien czas kierował także Studium dla Pracujących Wydziału Filologiczno-Historycznego WSP. Wieloletni prezes Opolskiego Oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Był także prezesem oraz wiceprezesem Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Wchodził w skład Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN, Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN. Zmarł w Opolu 12 listopada 1994 roku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Antologia pamiętników polskich XVI wieku, Ossolineum, Wrocław 1966
Epicki kształt poematów historycznych Samuela Twardowskiego, Ossolineum, Wrocław 1972
Sarmacka perspektywa sławy: nad Wojną chocimską Wacława Potockiego, Ossolineum, Wrocław 1982
Barok i barokowość w literaturze polskiej, WSP w Opolu, Opole 1985
Dawność kulturowa w literaturach słowiańskich drugiej połowy XX wieku, WSP w Opolu, Opole 1993

Ciekawostki

Zawarł małżeństwo z Łucją Szafrańską w 1964 roku i miał trzech synów: Stefana, Wojciecha i Michała.
Przez lata pełnił funkcję prorektora ds. nauki (1975–1981) i dyrektora Instytutu Filologii Polskiej w Opolu.
Był prezesem Opolskiego Oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza oraz Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Udostępnij