Sergiusz Mikulicz

Sergiusz Mikulicz urodził się 22 sierpnia 1932 roku we Wrześni. W latach 1952–1956 studiował w Szkole Głównej Służby Zagranicznej, a w 1963 obronił doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim, pisząc dysertację pod kierunkiem Henryka Batowskiego. Habilitował się na UJ w 1979.

Jeszcze w czasie studiów był członkiem polskich misji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei (1953–1954) oraz w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Kambodży (1954–1955). Pracował w centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a także na placówkach zagranicznych. W 1979 został mianowany pierwszym po upadku Pol Pota ambasadorem w Kambodży. Placówkę zaczął od zdobywania podstawowych sprzętów i mebli, a po artykuły żywnościowe musiał jeździć do Wietnamu. Następnie przez 20 lat pełnił funkcję dyrektora Departamentu Współpracy z Zagranicą Polskiego Radia i Telewizji.

Z jego prac naukowych najważniejsze są artykuł "Wpływ dyplomacji sanacyjnej na obalenie Titulescu" oraz książki: "Od Genui do Rapallo", "Prometeizm w polityce II Rzeczypospolitej", "Kłajpeda w polityce europejskiej: 1918–1939". Autor analiz na temat bieżącej polityki zagranicznej pisanych dla Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy w odniesieniu do polskiej polityki wschodniej.

Hobbistycznie zajmował się koniarstwem i myślistwem. Był honorowym członkiem i wiceprezesem Polskiego Klubu Safari. Po 1991 pracował w firmach zagranicznych (Szwecja, Niemcy, Japonia) jako dyrektor lub doradca zarządu. W 2001 w Tanzanii odnalazł polski cmentarz w Tengeru.